Δεν νοείται κράτος ανεξάρτητο, χωρίς το δικό του νόμισμα.
Επί χρόνια, το δολάριο των ΗΠΑ, ήταν το διεθνές νόμισμα, για τις διεθνείς συναλλαγές. Δείγμα της "παντοκρατορίας" των Η.Π.Α., αλλά Κυρίως της διείσδυσης των αμερικάνικων προϊόντων και υπηρεσιών, σε όλες τις χώρες.
Κανείς λογικός, δεν θα ήταν αντίθετος με το ευρώ, με μία βασική προϋπόθεση. Ότι ο "λογικός" είναι Γερμανός.
Ένα ευρώ, δεν κάνει όσο ένα ευρώ.
Για να αποκτήσεις 10 ευρώ στην Γερμανία πρέπει να δουλέψεις 1 ώρα.
Για να αποκτήσεις 10 ευρώ στην Ελλάδα, πρέπει να δουλέψεις 3 ώρες.
Για να αγοράσεις 1 κιλό κρέας στην Γερμανία, πρέπει να δουλέψεις μισή ώρα.
Για να αγοράσεις 1 κιλό κρέας στην Ελλάδα πρέπει να δουλέψεις 4 ώρες.
Σε μία κοινωνία, ένα κράτος, μία χώρα, που δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστικό σε κανένα τομέα της αγοράς, η λύση δεν μπορεί να είναι άλλη, από ένα εθνικό νόμισμα, και δασμούς.
Δεν θα μπορέσεις ποτέ να παράγεις φθηνά αγροτικά προϊόντα και να ανταγωνισθείς την Χιλή, την Αργεντινή, την Αίγυπτο.
Δεν θα μπορέσεις ποτέ να παράγεις φθηνά βιομηχανικά προϊόντα και να ανταγωνισθείς την Κίνα ή την Ινδία.
Δεν θα μπορέσεις ποτέ να παράγεις φθηνά προϊόντα εφαρμοσμένης τεχνολογίας και να ανταγωνισθείς την Γερμανία, την Κίνα, την Ρωσία, την Γαλλία, την Κορέα, τις ΗΠΑ.
Δεν θα μπορέσεις ποτέ να παράγεις προϊόντα Υψηλής τεχνολογίας και να ανταγωνισθείς τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία.
και το ποτέ..... εστιάζεται ...σε 30-50 χρόνια (τα επόμενα).
Εκτός και εννοούμε βιομηχανικές ζώνες με μισθούς Κίνας. Αγροτικά προϊόντα με μισθούς Ινδίας.
Το εθνικό νόμισμα, και οι δασμοί, ...είναι η μόνη σωτηρία σε μία "παγκοσμιοποιημένη οικονομία".... εάν θέλουμε να διατηρήσουμε σαν κοινωνία..... ένα ΟΡΙΟ .... φτωχής αλλά αξιοπρεπούς διαβίωσης των πολλών..... και όχι πλούσιας των λίγων....